Oh nee, crisis bij de HH!

Wij horen u het al zeggen! Gaan ze nou weer naar Den Haag? Schoorvoetend moeten wij toegeven dat deze keer er wel enige redenen zijn en die willen wij graag toelichten. HH was geveld door een zeldzaam fenomeen waarbij toiletbezoek veelvuldig en ook langdurig was gebleken. Hierdoor was hij toch wel enigszins uit het denkbeeldige veld geslagen. Aangaande HF kon worden opgemerkt dat hoewel baanloos er toch langdurig werkzaamheden zijn verricht die hem deden verlangen naar rust. Zodoende was er excuus om ons ervan af te maken. Zoals wij het hier opschrijven lijkt het slappe hap en dat is het ook. Waarvan akte.
Niettemin kon op een verlaat tijdstip, want HF wenste een droge overtocht al fietsend, zo rond 1330 uur de reis beginnen met een metro lijn E. HH toegerust met een fonkelnieuw abonnement, anoniem natuurlijk, anders konden wij het hier net zo goed opschrijven.

Na een half uur wetenswaardigheden te hebben uitgewisseld kon het grote maar toch ook kleinere avontuur beginnen. HF gaf zich volledig over aan de gids-capaciteiten van HH, net zoals vorige week maar dan anders en omgekeerd hetzelfde. Dat wij hoe dan ook naar Den Haag moesten werd mede ingegeven door het feit dat er geen crisis was en dat Rutte en collega's nooit en te nimmer wankelden dan wel in gevaar verkeerden. Dat laatste wilden wij dan weleens met eigen (4 stuks) ogen zien.

Vanaf het station werd weliswaar indirect toch richting de politiek
gewandeld waarbij met name de buitenzijde van e.e.a. zichtbaar bleek. Dus langs hoogbouw, een heleboel sloopwerkzaamheden, rechts aanhoudend, via het plein en dan langs het torentje. Nee, nu nog niet naar binnen. Dat bewaren we voor de terugweg. Hee, een kerstfair. En niet zo maar een.

Ach, de kneuterdijk, dan op de thee bij W.A. en natuurlijk Maxima. (desnoods alleen bij haar). Maar die bleek niet thuis te zijn. Er waren niet eens mannen in de hokjes terwijl de luiken gewoon open stonden. Nu dan maar verder langs al die kakkie-

zaken en via de gesloten mauritskade langs de koninklijke stallen,
die de HH vroeger reeds uitvoerig hebben beschreven werd verder gewandeld langs wat ooit eens een uitleengebeuren was voor langspeelplaten die veelvuldig werden gekopieerd door hou je er buiten, de HH en zo nog meer figuren uit een duister NN verleden. Tja, het moment van waarheid, richting de passage, via de oude molstraat, papestraat,  Hierbij werd de passage met de nieuwe winkel van die fruitfabriek, winkelstraten met rood en blauw en andere Haagse bekendheden bekeken.
En dan toch echt naar rechts richting de onvolprezen markt.

Dat laatste ging over een wankele brug en toen waren wij toch in een andere wereld beland. Variatie en vooral drukte werd hier ons deel. HH wist prima hoe te lopen en zodoende kwam de markt al spoedig in zicht. Familie was niet aan het werk zodat op slinkse wijze een kort bezoek aan de markt met toch aparte bewoners kon worden afgesloten met een verder bezoek aan de schilderswijk. Wij maakten daar toch nog verrassende plekken mee die ons onbekend waren. Maar daar moet je dan toch een echte hagenaar voor zijn vermoeden de HH. Nu ja, het station HS werd bereikt en vandaar besloten wij de terugtocht te aanvaarden en wederom richting maar ook langs de politiek te gaan. Dat ging voorspoedig en aldus kwamen wij onderweg nog langs de winkel van sinkel, alleen na bellen te betreden.
Eenmaal op het binnenhof bleek de naam eer te worden aangedaan want iedereen was binnen (of lag ergens te slapen, want er was tot laat doorgepraat). Dus geen eer te behalen alhier.
Dan knoop doorhakkend ras naar de metro E en weg van hier.
Rotterdam wachtte op ons, station beurs bleek haalbaar, van daaruit werd een oude bekende bezocht en daar was men zo blij met ons weerzien dat wij een eigen bier kregen. Wij kunnen niet meer vertellen dan dit gegeven. Mogelijk is bij doorvraging er een bereidheid om u ook te voorzien van dit vocht, want smaken deed het.
Tja, dat was dan dit. Nu zult u toch echt tot medio volgend jaar moeten wachten op een nieuw relaas van de HH.
Daarom van onze kant fijne dagen en geniet ervan nu wij nog
steeds een regering hebben.


PROOST

Beitâh maat N dan helemaal gein tietuh

Nee, nee! Niet opnieuw naar die prachtige stad achter de duinen.
Om maar eens met een lokaal gezegde te starten:
Ze kunne beitâh je zaag afpikke dan je pik afzage
Zo hanteren ook de HH hun credo "beter maat N dan helemaal geen tieten".
Waar slaat dat nu weer op hoor en lees ik u zeggen.
Nu, dat heeft alles te maken met bijgaande afwerkplek voor de Citroen van HF.

De HH beweren immers van alle markten thuis te zijn en begrippen als dubbel D zijn ons echt niet onbekend. Maar dat de hele range uitgebreid kan worden tot en met N was ons onbekend en sloeg ons met de tot dan toe onbekende domheid. Na enige minuten van stilte waarbij ook de apparatuur volledig van slag was kon het dan beginnen. Voor intimi en niet-ingewijden: genoemde locatie kunt u vinden in Kijkduin. Een beetje zoeken dan moet het lukken. Vergroot u de foto dan zult u kunnen genieten van uitbreiding van uw huidige kennis.

Bekomen van en zo gingen wij dan op weg gestuurd door een te downloaden gps wandeling die u straks door de residentie gaat voeren. De maker dezes heeft een hekel aan lokaal groen want alle parken etc werden angstvallig gemeden. Gelukkig kunnen wij u naar een eerdere wandeling verwijzen indien u deze alsnog wilt betreden. Niettemin hebben wij ons best gedaan om zo nu en dan wat natuur op de kiek vast te leggen. Dat Harrie op deze kiek opduikt mag geen verbazing wekken gezien de plek.

Hadden wij al verteld dat het niet zo erg warm was vandaag? Dit betekende voor HF de opraping van de handschoen waarmee de GPS werd bediend en de andere hand diep in de zak. Bij HH waren beide handen verborgen.

Ach, de wandeling voerde vooral langs, door en over de laan van meerdervoort, een in Den Haag bekend straatje van enige lengte. (5800 meter om het te duiden). Dit betekent dat u enige tijd kunt genieten van blikken naar links en naar rechts. De keuze is u.

Ter hoogte van de javastraat was een sinterklaas (en natuurlijk de zwarte pieten) op weg naar? Paniek alom want de bedoelde locatie werd niet gevonden. Waar was de paniekpiet als je hem nodig hebt?
Nu, dat raadsel hebben de HH opgelost want deze snoodaard was aan het solliciteren bij het plaatselijke uitzendbureau. Heel stiekum natuurlijk.

Uiteindelijk ontdekten wij een leuk wijkje genaamd:

Mallemolen

Hier bleken in het verleden bekende mijnheren en mijnvrouwen te hebben gewoond en misschien

alsnog hoor. Wij keken uitgebreid rond, zagen dat het goed was en afgesloten dus retour moest het.
Meer weten over de Mallemolen? Kijk hier.

Via achter de raamweg en de sumatrastraat (met dito bar en goede herinneringen aan ACT-dagen) ging het verder richting Scheveningen. Dat hierbij kortstondig overlap ontstond met ooit eerder was onvermijdelijk maar niet echt vervelend.

Ach, prachtige vergezichten ontsproten aan onze blikken. Via omzwervingen door Scheveningen werd uiteindelijk de boulevard bereikt die vandaag wel een uitzonderlijke fraaie aanblik bood. Welk een pracht en glorie. We mogen hier ook de pier niet vergeten, die blijkbaar in werkverschaffing van onduidelijke aard voorziet.

Na het nuttigen van enige broodjes waarbij vergezelling van diverse pluimage ons ter deel viel was het tijd voor de thuiswandeling die ons naar cup N zou brengen. Dit betekent deels via de oh zo gezellige keizerstraat en binnendoor steekjes richting sportlaan. Aangezien de wandeling in feite deze helemaal volgt hebben de HH een afwijking ingebouwd analoog aan hun eigen. Dus bij het Savorin Lohman gezellig de natuur in en aldaar verder wandelen. Wij werden welkom geheten, u misschien ook. Onderweg hadden de HH hun "samen  plas moment" .
Met opgeruimde blaas kon dan het laatste deel van de route starten.
Dat hierbij soms enige regen uit de lucht viel mag deze pret niet drukken.
Mooie uitzichten vielen ons ten deel.

Wat HF verder ook nog opviel? Dat met alle kennis van HH er toch nog steeds sprake is van kennis verrijking in de bovenkamer van HH door steeds weer plekjes te vinden die nog niet eerder zijn en waren bezocht.
In de bus en tramhokjes was sprake van wijdbeensheid van de vrouwpersonen. Hoewel de HH hier enige tijd over de kwestie hebben gesproken wensen wij de conclusies niet te delen.
Bier en ballen nuttigden wij in het verre Rotterdam, alwaar maar eens bleek dat het breke-meisje angstvallig van de glazen werd weggehouden.

Na regen komt regen (reprise)

 

Wat een onzekerheid. De HH wilden absolute zekerheid hebben dat het op de te wandelen momenten flink zou regenen en het bleef lang onzeker. Al dat wachten beu werd bijna een figuurlijke handdoek in de ring geworpen onder het uitroepen van "Laat dan maar!", maar wat bleek?
De vrijdag zou echt een hele slechte dag worden met bakken hemelwater. Kijk, dan kom je vanzelf bij de HH uit. Dus alras een afspraak gemaakt en besloten dat juist die vrijdag gewandeld zou worden. Hulde!
Ach, als de spanning er eenmaal af is kan er gewoon gewerkt worden (in figuurlijke zin want de HH zijn niet te betrappen op een baan of iets wat ook maar erop zou lijken).
Dus HF verstond zich ten huizen van HH, alwaar de vrouwe ook ter begroeting aanwezig was. Een meewarige blik en vertwijfeling aan verstandige vermogens daargelaten was het allerhartelijkst.

Er werden keuzes gemaakt uit Oost of West waarbij W heeft gewonnen.
Dus al lekker in de regen naar Den Haag en lekker in de regen parkeren en lekker in de regen de omkleding (deels in de auto) en met paraplu erbij ging het op pad.
Als basis stond de wandeltocht van de stichting Wandelnet (startpunt voor wandelend Nederland) waar dan weer als basis een deel van de route van het Hollands kustpad (LAW 5) en het Marskramerspad (LAW 3) stond.
Wilt u helemaal vanuit Den Helder naar Bad Bentheim lopen dan verdient het aanbeveling eerder te vertrekken.

Parkeren deden wij gratis (waar blijven die toegezegde donaties toch?) en wandelen deden wij richting het nieuwe akkoord. Misschien zouden ons nog enige landbestuurders ontmoeten alwaar wij dan een zegje mee konden doen. Je weet maar nooit.

Helaas, dat bleek niet het geval, zodat op eigen kracht de herengracht, korte poten (genoemd naar HH) het plein en het binnenhof werd doorkruist en via kneuterdijk en eerder al gevangenpoort passerend en nu een beroemd hotel gaat u via  de mauritskade, nassaulaan, sophialaan richting Vredespaleis. Daar werd een vredes feestje gevierd zo te zien maar wij moesten natuurlijk verder. Langs de en niet een Oude Tol gaat het langs het borstbeeld van ome Constantijn richting Westbroekpark. Het Indisch monument wordt ook gepasseerd en via slinkse wegen vindt u links het Pieter Jelles Troelstra standbeeld. Aangezien de afbeelding hiervan niet geschikt is voor jongere kijkers en lezers is onder heftige druk besloten hier geen afbeelding van de presenteren.
Uitkomend langs de schenkerij komt u voor een moeilijke beslissing te staan. Pakt u de boulevard mee of niet. Aangezien de Pier niet bezocht mocht worden besloten de HH dit niet te doen. Ongetwijfeld speelde het mooie weer ook een rol. Dus vanaf de nieuwe parklaan pakten wij de andere route weer op. Overigens weer gewoon met wit/rode aanduiding.

Dat betekent een gevarieerde route door de scheveningse bosjes, langs de gevangenis van Scheveningen, waar gewoon de deur open stond. Wij zullen morgen de nieuwsfeiten in de gaten houden. De gevaarlijke Van Alkemadelaan oversteken en bij het station rechtsaf. Hier geen borden dat er nog een trein kan aankomen. Deze weg kunt u geruime tijd volgen, hetgeen aldus. U wandelt langs geheimzinnige bedrijvigheid maar toch ook wel weer langs TNO. Onderweg de maaltijd nuttigen. Gezien het voortdurende
hemelwater werd er geschuild onder prachtige bomen. Helaas hadden we hier een moment dat het vrijwel droog was, jammer.

Afijn, de inwendige mens versterkt met food and beverage (dat laatste niet voor HF) kon vervolging plaatsvinden. Doet u dit op de juiste wijze dan verschijnt landgoed Clingendael alwaar u enige tijd kunt vertoeven. In deze omgeving komt ondanks en dankzij ieders weertype bepaald vrouwvolk tevoorschijn voorzien van minimaal een trouwe viervoeter. Deze worden aan andere vrouwvolken gedemonstreerd
en onder het slaken van bepaalde keelklanken wordt bewondering uitgesproken. (of wellicht juist niet). Wij dronken geen thee maar liepen verder, landgoed Marlot is een herkenning en dan is het eigenlijk al bijna gedaan. Past op bij het oversteken van de Leidsestraatweg en als u de overzijde heeft bereikt zijn daar ineens het Haagse Bos en Paleis Huis ten Bosch. Wederom bleef een thee-uitnodiging achterwege zodat rechtstreeks de auto werd opgezocht.
Omkleding, retour rijden richting vertrek, waarbij HF nadrukkelijk zijn wil wenste af te dwingen en op te leggen aan het interne verwarmingssysteem van zijn voiture. Wisselend succesvol overigens. Soms wint toch de voiture.

Afgesloten werd met Leffes en luxe bitters.
Aangezien de HH veel te hard hadden gelopen werden de diverse bewoningen veel te vroeg bereikt. Wat de HD hierover te melden hadden vermeld de bron niet.

Nieuwe ontdekking: doodlopende looproute.
Hoewel wij het hebben vastgelegd ontbrak de tijd voor verder onderzoek. Wordt wellicht vervolgd.