Wat nu weer?

Ossendrecht

Bijschrift toevoegen

Vreemde titel? Misschien.
Niettemin volkomen terecht.
De vrijdag naderde en de spanning steeg ten huize van HF en HH.
Zou er deze week weer gewandeld worden? Immers heeft u ff moeten wachten. Het was u niet opgevallen? Jammer, de HH hadden op meer bijval gerekend.
Zoals reeds eerder is gemeld zijn er diverse wijzigingen doorgevoerd. HH heeft zich het opa-schap veroverd. Weliswaar nu

Men verkoopt hier familie

mede een nieuwe wereldburger die nog niet wandelt, maar de HH hebben geduld. Er werd verhuisd, afzijdig gewandeld en verbouwd.
HF daarentegen was alsof er niets gebeurd was gewoon HH komen ophalen. Hoe bestaat het.

Ten huize van HH was weerzien met een goede bekende en na het keuze ritueel ging het dan toch op weg naar Ossendrecht, voor de HH niets nieuws maar voor de groene buswissel (407) des te meer.

Bij de kerk geparkeerd, bekende rituelen en na elkaar een vlotte wandeling te hebben gewenst als goede bekenden ging het op weg. Met name Ossendrecht uit als het ware. Wat ook ware zijn hoeveelheden poolse landgenoten, al dan niet uit polen. Huisvesting en automobielen waren aanwezig.

Zoals de route aangeeft verlaten wij Ossendrecht en met een onzinnige omweg wandelt u naar Putte. Onderweg ziet u vele opvallende zaken maar met name het Politie opleidingsinstituut is een topper. Het kan daar levensgevaarlijk zijn. Ook oefent men met treinreizen zodat wanneer de Fyra gaat rijden er genoeg "en nu weet je het je wordt conducteur" zijn. De HH dachten als onzinnigen dat hier treinreizen uit een ver verleden werden getest toen het nog wel eens extra lang duurde om de bestemming te bereiken (bv: Beilen).

Na langs hekken te hebben gewandeld (let op haakse bochten en hekken) komt u uiteindelijk bij de putseweg en antwerpsestraat. Als u wilt kunt u kort in Antwerpen gaan winkelen de HH deden dit niet maar maakten van de gelegenheid gebruik om de maaltijd te nuttigen. De aanwezige parkbank kwam als geroepen, de verzamelde jeugd was er al. Volgens de HH een hormonale kwestie.

Wanneer u de route vervolgd (Moretusbos), hoor ik u zeggen: hee dat klinkt bekend. Staat daar niet een koepel op een heuvel? Jawel. Is daar geen kasteel? Er is wel een kasteel.

Dus kort langs een deels bekend traject maar daar werd snel weer van afgeweken. Wij moesten de aandacht erbij houden, ook vanwege de nog altijd voelbare aanwezigheid van de kleine man, Napoleon geheten.
U zult nog een tijd moeten "op een pad" moeten blijven,
Rododendrons ontmoeten evenals bramen maar een leuk markeerpunt is grenspaal 263.
Vanaf daar is het slechts nog kort wandelen naar de dorpsgrens van Ossendrecht alwaar u een beetje zelf aan de gang moet inzake zoek het trapje. Maar eenmaal boven is het opstappunt snel gevonden.

Aangezien wij ons zeker okay vonden was een verblijf bij een idem genoemde uitspanning het resultaat. Met hulp van stom en dom bereikten wij dit spoedig, met een 2e extra ingelaste omleiding door HF.

Drank: grote witte
Spijzen: garnituren, bitter en loempia matig.

Kikkerland; mooi land

De natuur kan voor genot, maar ook voor ongenot zorgen. HH bijvoorbeeld wordt ter domicilie direct nadat hij ramen en deuren sluit om van nachtrust te gaan genieten door vele kikkers getrakteerd op een veelstemmig kikkerlawaai. Wat u hier kunt horen is daarbij vergeleken kinderspel.

 Het mooie daarvan is dan wel weer dat hij voor de wandeling van deze week met een prachtig voorstel kon komen en wel de Etten-Leurse variant van de Groene Wissel. http://www.wandelzoekpagina.nl/wandeling/groene-wissel-etten-leur/11939/tab=0 . Vanwege de lengte daarvan stond HH reeds om negen uur in de ochtend (voor het gemak samen met zijn auto) voor de deur van HF.

Zo en dan op naar het NS-station om aan te vangen met de beloofde 26 kilometer. Bij het station is een ruime parking, waar HH op professionele wijze een vrije plek uitzocht. Sommige tenen werden voorzien van jasjes en daarna van sokken om dat geheel weer te verpakken in wandelschoenen. De na ons gearriveerde mensen van Aziatische origine wensten te weten of het parkeren betaald of onbetaald kon plaatsvinden. Hoewel het geheel geheel kosteloos kan worden gebruikt, mocht men van HH, indien men hoe dan ook wenste te betalen, een sponsering van de HH doen. Betaling bleef achterwege. Geeft niets, want de HH hadden per persoon 1 liter water bij zich. Uiteraard naast de nodige vaste voedselheden. Gesloten winkels, gesloopte zusterhuizen en een molen. Maar toen na wat vertwijfeling even aan de vriendelijke en tevens besnorde en bebrilde meneer gevraagd en de snelweg over gestoken. Zoals ons wel vaker overkomt, was het paard benieuwd naar onze beweegredenen.

Wandelen was ons antwoord. Het paard was overigens een inluiding tot het ontwaren van veel buiten levende dieren. We willen met name noemen: groene specht, mamakonijn met kindjekonijn, bosuil, mamapoes met kindjepoes en, als laatste de kers op de taart, een ree. Enigszins confuus deed HF een verkeerde interpretatie van de routebeschrijving, waardoor wel de hele Brakkenstraat kon worden afgelopen; inclusief zicht op aardbeiplukkers en dode duif. Resultaat was een extraatje van drie kilometer. Na de Helma-zuigblaaswagen op naar de Menmoerheidedreef. Om de één of andere reden kon de huisvrouw zich niet beperken tot het lappen der ramen en bleek een onbedwingbare drang te hebben om ons te vragen of we voor Nijmegen aan het oefenen waren. Gelukkig was de eerdergenoemde dreef nogal drassig. Zonder al te veel oponthoud konden we de Pannenhoef binnenlopen.

 Vanaf dat moment waren de HH vol in de natuur en leerden ook wat een knuppelbrug is. De tegemoetkomende meneer leek daar den duivel op de hielen te worden gezeten, maar de HH konden dat van den duivel niet bevestigen. Wel stelden we vast dat bij de vogelkijkhut een mooie gelegenheid werd geboden om de lunch te nuttigen. Dat we geen vogels konden waarnemen werd veroorzaakt door iemand, die van zijn hobby werk had gemaakt en daardoor de gevleugelde dieren had verjaagd. Ongevraagd liet hij ons weten, dat naar zijn mening de HH aan hun wandelactiviteiten een leuke hobby hebben. Toen werd het tijd om ons pad te vervolgen.  De HH hadden in verband met voorspelde warmte beiden een pijpafritsbare broek aangedaan. Doordat de warmte meeviel had er geen afritsing plaatsgevonden. Dat kwam op het Korhoenpad erg goed uit. Brandnetels en braamstengels hadden ons anders lelijk kunnen verrassen. Bij de Turfstraat ontstonden Aha-erlebnissen. De mevrouw met de ezels was zo vriendelijk om even te poseren.

Ook de Groenstraat leverde deja-vu en de bijbehorende boer stond ons zelfs op straat op te wachten deze keer. Daar waar de sjees- en de rollatormeneer een samenscholing hadden, begon de zon wat overhand te krijgen. Dat resulteerde in een aanzienlijke temperatuursverhoging. Het bushokje ten spijt, moesten de schapen enorm van zich laten horen. Vrij snel daarna bij de Grouwe Polder een korte drinkstop en de snelweg weer overgestoken. De Mustang was wat wispelturig. Op streek op de Streek verslapte de leesaandacht van HF weer wat, maar gelukkig leidde dat niet tot verdere noemenswaardige verlenging van de wandeling.

We liepen buitenom het park, wat een toegift gaf van zicht op een door twee bakvissen in de sloot gedumpte fiets.

 Naast de hondenuitlaatplek zagen we bij de kloosterkerk op eenzame hoogte een persoon, die een hond bij zich had. En zo kwamen de HH op de Bisschopsmolenstraat.  Eerder deze dag waren we daar ook, maar nu liepen we in tegengestelde richting.Er was iets waar een dame zich aan irriteerde, maar ons is niet duidelijk geworden wat. De auto van HH had goed op de parkeerplaats gepast en HF ging nog even het vochtgehalte bij de spoorlijn controleren. Neemt u gerust van de HH aan, dat deze wandeling van een zeer afwisselend en prachtige karakter is. Om het geheel feestelijk af te sluiten, bestelden we op het terras bij B. in Ridderkerk-Rijsoord witbier en Rotterdamse bitterballen.