Vochtige streken en Majorca

Nederland kent veel streken, waar het vochtig is. Sommige constant, andere tijdelijk. Tijdens hun rondzwervingen van de afgelopen jaren hebben de HH veel van deze gebieden bezocht en ondergaan.

Oh, dacht u dat het over een film ging? Nee hoor. Wel nemen we u graag mee naar de grootste bioscoop ter wereld. De wereld zelf namelijk. Daar is onder andere heel veel moois te zien en mee te maken. Daarbij willen we nu eens als leidraad een route van WSV GG gebruiken. En om precieser te zijn nummertje 8C.

Hoewel het niet voor iedereen slim is om dat te doen, ging HF naar HH om hem een oor en wat vinyl te overhandigen. Dat was eigenlijk min of meer de afspraak. Om het geheel enigszins snel op de rails te krijgen en de wandeling vlug zou kunnen beginnen reden uw helden naar het startpunt zijnde café of herberg de Poeling, plaatselijk bekend onder de naam Majorcabar. Dat de Tomtom niet de hele rit aan de voorruit wilde blijven plakken is ons een raadsel, maar aan de rit op zich veranderde dat eigenlijk niets. We bereikten de parkeerplaats bij de caféherbergbar en daar werd in een Mini een rooksignaal afgegeven. Stoïcijns deden we schoenwissel en kon de pret beginnen. Vrij snel konden we al constateren dat de infrastructuur die we geacht werden te volgen, veranderingen had ondergaan nadat de routebeschrijving was geboren. Gedurende de hele wandeling zorgde dat voor een wisselende dosis inventiviteit onzerzijds. Twijfel en verwarring zijn we gewoon, maar daar zorgen we dan liever zelf voor.

De Griekse vrachtwagenchauffeur zal het een worst wezen en zette zijn tafeltje met bijpassend stoeltje lekker vlak voor zijn truck. Vlak daarna zagen we een hoed voorzien van twee benen. Raar? Ach, verderop zagen we er nog een paar exemplaren. Het zal wel normaal zijn. Na de africhthonden gingen we dan toch bij Würth langs en kwamen we bij de Wetering uit. Lekker lang en daarlangs volgen zouden we moeten gaan doen. Dat ging slechts gedeeltelijk op. Hekken hielden ons tegen, zodat ongestoord kon worden gewerkt aan een constructie, die, haaks op de Wetering, dienst moet gaan doen als sluis in het Maximakanaal. Na enig klimwerk via de snelweg en weer terug bij de Wetering. Oh ja, waarom 8C? 8A en 8B zijn korter.

Goed, wij adviseren om de Maliskampsestraat en de Milla de Kampstraat niet met elkaar te verwarren, zoals de HH deden. Tenzij u het Bernadetteklooster wilt zien. Na de dierentuin en iets met een uitvoerend orgaan de snelweg over. Neem dan niet de eerste weg rechts (fietspad), maar loop nog aardig stukje door tot aan de Oude Baan. We kunnen u niet vertellen hoe dat er uitziet, want wij namen het fietspad. Uiteindelijk pikten we de route weer op bij de rotonde Oude Baan Oost en de Waterleidingstraat. Volgens het kaartje zouden we nu naar het spoor moeten gaan. Dat leverde ons een leuke wandeling over het terrein van Cello de Binckhorst op. Bos, geitjes, paardentram, heideveld met schaapjes en een broekophijsende meneer met een jumbotasje. Dat het verder niets met de routebeschrijving te maken had, concludeerden we, nadat we na ruim 2 km. en na raadpleging van moderne elektronica, eindelijk de Bergstraat vonden. Blij en gelukkig werd het tijd voor brood en vocht.

Toen we dat uitspraken begon het ook gestaag te regenen. Dat bedoelden we dan weer niet, maar na het verpozen gingen we weer vol nieuwe energie aan de wandel. Nu stond een stukje Nuland op het menu. Een hoog konijn sloeg onze actie gade en wij op naar het benzinestation om de paraknotsen tevoorschijn te halen en te gebruiken. Onder de A-59 door en op naar Camping Vinkeloord, dat inmiddels is omgedoopt tot Dierenbos.

Voor avontuurlijk over een sloot klauteren en dergelijke kunt u een terrein vlak voor de Hoogehei benutten. Aan de Hoogehei zelf woont een nog te gebruiken lucifer. Mocht u nog haardhout nodig hebben, dan kan het nuttig zijn om eens een kijkje te gaan nemen aan de Hoefsevonder. Maar pas wel op voor de hond binnen en buiten. Ondanks redelijk goed speurwerk onzerzijds troffen we geen rode of gele paaltjes aan op de rest van de route. Of die er nu wel of niet zijn, uitkomen doe je bij kasteel Wamberg. Pas daarna wel op. Er kan een brommobiel langskomen, waarvan de bestuurder graag wil laten horen dat de claxon verkouden is.

Daarna nog even de Aa oversteken en voila, daar is het startpunt dat voor nu wordt omgedoopt in het eindpunt. De nabespreking vond plaats in Capelle a/d IJssel. Onder het toeziend oog van een boek kregen we pinda's, Weizen- en kabouterbier voorgeschoteld. Alsof het niet op kon, werden we ook nog voorzien van (Oma) Bob's bitterballen.

HH koppen van Goeree

Wandelen doe je omdat het je verplaatst. Wil je liever op dezelfde plek blijven dan is dit niet de aangewezen activiteit. Overigens leveren de verplaatsingen van de HH toch wel vaak op dat na uren noeste arbeid de beginlocatie weer wordt bereikt. In die zin kun je afvragen waartoe het een en het ander dient. Wat daar nog bijkomt mag niet onvermeld blijven. Vindt u het vreemd dat deze artikelen soms de wenkbrauwen doe oprijzen? Wij niet. Wat geeft het allemaal zult u zeggen? Oh, U sprak nog niet. Prima, wie zwijgt leest verder. Hoewel meestal pas de vrijdag dezes wordt bepaald of, wanneer, waar en hoezo een wandeling zal plaatsvinden was deze keer al veel eerder overeenstemming bereikt over de route. Gek maar wel zo fijn. 19 km wandelen bij Ouddorp, waarbij als leidraad een groene wissel met een nummer 265 werd gehanteerd. U weet inmiddels echt wel dat de HH niet per bus, maar als u het wilt weest dan zo beleefd een passende vergoeding aan de chauffeur aan te bieden. Voor niets gaat n.l. nauwelijks de zon op maar bussen verbruiken energie (fossiel) dus u moet vanuit uw geldbuidel aan de bak.

De HH Volvoo-den naar de plek des onheils, lieten zich bij aankomst in Ouddorp dirigeren naar parkeer genot en aldaar werd de auto neergezet en later ook achtergelaten. Overigens mag niet onvermeld blijven dat HH dit keer niet koos voor de directe verbinding maar zich echt als een toerist gedroeg en wel via Oostvoorne en Rockanje naar de bestemming reed. HF onderging deze torture gelaten maar onderhuids broeide het een en dito ander.
Na de start kwam HF eindelijk uit de kast en gaf aan dat hij voortaan liever de route leest wanneer de andere H de verhalen schrijft. Hier plukt u de vruchten van.
Ach, de kerktoren is duidelijk hoewel verderop een kleiner exemplaar te bekijken is. Wat een wetenswaardigheden zijn aan de route beschrijving toegevoegd. De HH zijn nog bezig om het allemaal te verwerken. Mogelijk gaat dit nooit helemaal lukken. Maar hoe dan ook loopt u Ouddorp uit via de Klarebeekweg. Wist u dat er toeristen verblijven in deze regio? Veelal oosterburen hoewel Belgen zich hier ook wensen te verpozen. Het is immers bijna om de hoek. Als u eenmaal onder het Blomwegviaduct bent gegaan, waarbij u dezelfde route deels tegengesteld aflegt komt u na een knikje, houten hek en info paneel op een dijk waarna u eigenlijk vrijwel direct RA gaat de Oudelandse Zeedijk op.
Hier heeft u overzichten wanneer u met de ogen open wandelt. De
HH bedienen zich van deze methode. Onderweg passeert u EEN bunker ;( (wat geeft het, tussen Den Haag en Katwijk kunt u vele bekijken, sommige vers uitgegraven).  Wanneer u deze dijk helemaal bent afgelopen steekt u een drukke weg over (dit laatste is een schromelijke overdrijving want ten tijde van de grote oversteek door de HH was er niemand te zien, behalve een paar iemanden op een fiets, dus helemaal geen drukke weg). HF wist feilloos de plek te bereiken waar u als ware het een avontuurlijke onderneming door het struweel uzelf een weg moet zoeken. U bereikt een rustig asfaltpaadje langs de Westduinen en kunt hier ca 1 km wandelen. Hoe leuk! Wilt u een wind laten dan is dit het moment want u kunt LA de Boutweg op. Alhier werd een grasmaaiende zoon uitgelaten door de alsmaar streng toeziende moeder. Na ca 200 m gaat u RA door en langs en over een slagboompad wat mede mogelijk is gemaakt door de EU. Ja, in Brussel is men goedgezind met ons wandelaars. Onderweg treft u een expliciet voorbeeld wat er gedaan dient te worden met een bepaald automerk. Hulde voor dit initiatief. Wat de HH betreft zien wij dit verschijnsel graag voortaan bij iedere route. Aan het eind komt het leukste stuk van de route, te weten enige tijd deelgenoot worden van het gemotoriseerde verkeer op de asfaltweg. Wat hebben we van dit stuk genoten.

Jammer dat bij het kruispunt alweer afscheid moest worden genomen en wij RA gingen. Dit uitlopend kwamen wij terecht bij een uit de wind bank alwaar de lunch werd genuttigd onder het genot van een boterham/puntje en bronwater natuurlijk. Na deze onderbreking werd het tijd om verder te gaan.  Dit lukte aardig.
Groenedijk 1 km, schuin LA en na een hek richting strand(tent) en daarna RA. Ondanks de waarschuwing over het optrekkende water kunt u wat ons betreft gewoon de route volgen en enige tijd de waterlijn volgen. Bij paal L40/12-25 verlaat u tijdelijk het strand om vanaf de dijk van hele mooie uitzichten te genieten. Links, rechts, vooruit en van achteren. Dat laatste lukte de HH niet. Bij een arrangement van banken gaat u weer naar het strand en wandelt u een ca 500 meter alvorens weer door de duinen dit achter u te laten. LA (Middelduinpad), een snoezig doorsteekje kunt u meenemen, maar hoeft niet. Wij vonden het een van de hoogtepunten van vandaag. Ja, de rontonde bij de blankersberg
(wij discrimineren niet) rechtuit en zie daar: u loopt Ouddorp weer in. Hoe bestaat het? Doe je daar al die moeite voor?

Ach, de Marijke weg biedt nog wat vertier, want is alleraardigst. Maar ja, meer valt er niet te vertellen. Wij deden nog een keer het volledige centrum aan alvorens terug te keren naar de auto.
Aangezien het zeker te vroeg was om te bieren werd vaart gezet en richting gekozen naar Rotterdam alwaar onder het toeziend oog van een bekende van Brienenoord brug en nog een genoten werd van flesbieren en verse kleine pikante gehaktballen.
Tot dusver niets nieuws. Daarom de volgende keer verslag van een wandeling.

Niet in groepen, maar let je wel op je houding?

Goede raad hoeft niet duur te zijn. Zeker als ze gratis is. Daarom voor de verandering eens een gedicht en wel deze van meneer I. de Wijs over diervriendelijkheid:

Wat zijn de herders toch brave knapen
Ze breien truitjes voor hun schapen

Regelmatig schotelen we u dieren op foto's voor en figureren zij in de verslagen. Zo ook nu weer, dus. Maar ter zake. Wandelen. Waar, wanneer, hoeveel etc. Het werd ondanks het broedseizoen van Zwammerdam naar Zwammerdam. Totaal zo'n 22 kilometer en dat is een mooie afstand voor een doordeweekse vrijdag. Het weer pakte leuk uit, zodat de HH met afritsbroeken inclusief aangeritste pijpen op pad gingen. HH door HF opgehaald en na enig omzwerven een grote parkeerplaats bij een omheind sportveldje uitgekozen. Auto enigszins tactisch op een plek geplaatst, zodat bij terugkomst een redelijk koele auto gevonden kon worden en daarna: schoenendingen. Vervolgens(de 1 wat fitter dan de ander) onderling een prettige wandeling gewenst en op nar Bodegraven. Via de Molenstraat die naadloos overgaat in de Akerboomseweg. Omdat HH niet een grote voorliefde voor thee heeft, bezochten we de theetuin bij het Zwaantje niet. Al keuvelend liepen we Bodegraven binnen, waar uiteraard onderhoud aan een boot plaats moest vinden. Gelukkig niet door de HH. Zodoende konden we oog hebben van Paarden-Burgh (sinds 1648) en de uit verzamelwoede bijeen gedreven hoeveelheid kliekoos.
 Bij de Brouwerijmolen zetten we onszelf even in de etalage om vervolgens op doortocht te gaan naar het station via de Doortocht.

 
Tegenover het station ontmoetten we de Julianastraat om daarna de Willemstraat en de Prins Hendrikstraat te betreden. Aldaar werden we alvast op getrakteerd door basisschoolkindertjes op vrolijke bezingingen van de koning en zijn/onze Koningsdag. Helaas konden we niet blijven, want we moesten door naar de Kerkstraat. Daar werd het tijd voor een versnapering aan HH-zijde en de beide HH namen tijdelijk afscheid van een kledingstuk. Over het voetpad langs de Oude Rijn met de stoffeerderij annex rotzooiverzamelaar De Stoel naar de rotonde, waar we de weg richting Meije namen. Een stuk van ca. 5 km. voordat we weer een duidelijke koersverandering zouden gaan maken. Aan het begin van deze 5 km. leerden we dat je daar niet in groepen mag. Volgens ons voldoen wij niet aan de criteria van een groep, zodat we met een rein geweten door konden lopen. En dat was ruimschoots de moeite waard. Heel veel leuke en mooie dingen zijn hier te zien en te horen. Eendenkroos en eendenkroost en veel kwaakkikkers. Deed HH aan 's nachts thuis denken. Bij ANWB-paal 4189 gingen we linksaf naar de watertoren. Het pad dat nu volgde leidde ons dwars door de Nieuwkoopse Plassen. Na het tweede klaphekje werden we door 2 fietsers ingehaald. Een hond zat als verstekeling/passagier in 1 van de fietstassen. Hoewel er best veel steigertjes zijn aangelegd, ontbraken daar bankjes en de HH wensten toch zo langzamerhand broodjes te gaan innemen. De twee bankjes zo'n 500 meter voor het einde van het pad boden soelaas. Met uitzicht op een braakliggend terrein vielen we aan. De mevrouw met de grote zwarte hond stak niet onder stoelen of banken dat zij niet gecharmeerd is van het eerder genoemde terrein. De broodjes smaakten er niet minder om. Zo, en dan nu de beginsafari. Bij ANWB 4199 links- en vrijwel gelijk daarna rechtsaf en door het klaphekje linksaf over het asfalt.

Eerst oog in oog met een koeimevrouw en daarna op slinkse wijze nog wat op verdere afstand. Jammer dat onze eigen damesmeisjes hier niet bij konden zijn. Aan het einde van het dijkje links en Nieuwkoop-Zuideinde weer verlaten over de Ziendeweg. Bij de Achtermiddenweg naar rechts en op weg naar de Molenviergang van Aarlanderveen. 
Bij de 1e manege aan de linkerkant bereed een dame een paard. Bemoeizuchtig stelde HF haar luidkeels voor dat zij op haar houding ging letten. HH vroeg de aanstormende fietser of die qua houding iets voor de dame kon betekenen, maar dat was niet meer nodig.

 De dame liet weten al met haar houding bezig te zijn. Bij de molen dichtbij de weg naar links en daar kwam ons tweede stukje safari. Veel schaapjes zagen ons aankomen, maar legden ons geen strobreed in de weg. Wel uitwerpselen, waarop HF zonodig  pletting moest uitvoeren. Iets verderop leerden we waarom in België politie-agenten zwaantjes worden genoemd. HF mocht passeren , maar HH zijn papieren waren niet in orde en werd gedwongen een andere route te kiezen. Hinderde niet echt; het kwam allemaal goed. Aan het einde van de dijk nog wat grappige schaapjes en een richtingsaanduiding van LAW 7.1: het Pelgrimspad van Amsterdam naar Den Bosch.
Wij linksaf langs de Oude Rijn naar Zwammerdam.

Onderweg nog even bij een sportvisser geïnformeerd naar de vangst van de dag en van het soort Pippi Langkoushuis genoten en ja hoor toen waren we weer in Zwammerdam. Nadat een jonge schoolmeid ons een prettige vakantie had gewenst, waren we direct terug bij de startplek. Nog even de restanten van de watervoorraad verorberd en klaar was Kees. In Capelle genoten onze buitenkanten van de zon, terwijl de binnenkanten werden getrakteerd op vochtige versnaperingen en bitterballen.

Wij chaan naar Chaam, maar kwamen ook terug

Hoewel dit bewust slecht is geschreven is dit niet bepalend voor de rest van dit stuk want dit wordt alleen maar slechter. Een sub-titel zou ook kunnen luiden: waarom deden zij niet het klooster aan?
Niemand die het weet, wij niet en dat zegt heel wat. Maar alwetendheid is slechts een eigenschap, meer niet. Zoals ook vaak onderweg werd gedreigd met jas -uittrekking maar meestal bleef het hierbij.
Zoals gesuggereerd werd er gewandeld in de buurt, rondom en door Chaam. Hierbij werd de Chaamse beek zeker niet gemeden, hoewel werd gewaarschuwd voor na regenperiodes met kleddernat gras, dus dan hoge waterdichte schoenen aan.
Formeel gesproken was dit hetgeen vooraf geschiedde:
HH startte de Volvo S60, reed vrij rustig naar HF maar had geen rekening gehouden met de afwezigheid van goede vrijdag ochtend drukte zodoende kon het gebeuren dat aanbellen ten huize van

HF reeds om 9.21 uur geschiedde,  barre tijden herleven. Niettemin werd de deur geopend hoewel het fort nog gesloten bleek en kon HH eindelijk naar binnen. Hartstochtelijk was de ontvangst en dit
ondanks het vroege uur. Aangezien de route vooraf was benoemd kon formaliteit achterwege blijven en werd alras gewandeld naar de auto. HF kon niet nalaten om zand tussen de soepelheid te deponeren en zodoende werd het alom bekende " ik ben de schoenen vergeten" ritueel van stal gehaald. Het was maar goed dat HH in een dergelijk goed gemoed verkeerde, want anders had dit stuk heel anders gelezen.
Een minpunt van de route moet worden verteld: geen horeca onderweg.
18 km schoon aan de haak, natuurlijk nadat er gewandeld is. U dient in Chaam de borden in de gaten te houden inzake parkeerrituelen, want anders moet u in twee uur dit gedoe bewandelen en de auto weer ophalen. Een tip: achter de tweede kerk kunt u langer.

Eerst wat feiten:

Groene wissel nr. 429
18 km

Wanneer u deze tip volgt kunt u vrijwel direct bij knooppunt 93 de route oppakken en later via de kerkdreef Chaam verlaten. 93>71>41
Bij de Chaamse bossen gaat u naar 42. Daarna is het zaak om de beschrijving goed te volgen want er is gedoe in de aanduiding. Maar als het de HH lukt is het feitelijk voor iedereen weggelegd.

Ach, de beschrijving is bij de Groene Wissels te bekomen, dus wij gaan hier niet moeilijk over doen.
De beton platen schutting levert u een fijne school met onzichtbare maar wel hoorbare kinderen op. Dit geeft niks, u kunt er ongehinderd langs.

Tjee, wat is dit stuk slecht geschreven. Maar hoedt u, het kan nog erger worden. Ach de Chaamse bossen zijn er om doorwandeld te worden. Misschien heeft u net als de HH het geluk om in levende lijve herten te aanschouwen, nu eens echt in the wild en niet gearrangeerd door zomaar een persoon.
Wij pakken onze draad weer op bij 67 en gaan dan naar 66. Hier wat opletten, klein beetje maar.
Slingerend paadje met twee brugjes en gewoon verder wandelen. 63>61. Hier betreedt u de route langs de Chaamse beek, een bochtig graspad van ruim 1 km. Om u te entertainen treft u halverwege een Libelle bank aan. Daarna twee draaihekjes, zowel linksom als niet, en betreedt u de halfverharde bosweg alwaar u LA gaat. Tja, dan volgt in hoog tempo:
vele wilgen, houtwallen, een kleine KM, viersprong.
Heeft u dit met goed gevolg doorstaan dan gaat het over een brede grasbaan wat u een tijd kunt volgen. Tja, dan is 61 naar 91 de bedoeling en dat kunt u beter opvolgen.

Eenmaal in Chaam gaat u bij de Bredaseweg LA en wandelt u naar uw aankomstpunt. Onderweg ziet u vele ondernemers die hun pet ernaar gooien. Maar ach, wij zijn hier te gast.
Bij de auto aangekomen namen wij het restant van ons water in ontvangst.
Daarna was het vanwege veel te vroeg ten einde geen optie om Klein Amerika mat onze aanwezigheid te plezieren, zodat koers werd gezet naar Oud Alblas. Vanwege en wegens de goede weersvooruitzichten werd evenwel besloten de route naar Oud-IJsselmonde in te zetten alwaar uiteindelijk de vaste locatie kon worden bezocht.

Over de bieren geen woord, maar er waren eieren die naar goeddunken konden worden verorberd. Tevens werd in eerste instantie gezegd dat de fijne ballen voorradig waren maar dit bleek slechts uiterlijke schijn. Uiteindelijk werden echte ballen gekraakt en in hapklare brokken aan de HH ter verorbering gegeven. Dit lukte riant.

Dus veel vroeger dan gebruikelijk (en gewenst) waren de HH alweer thuis. Hier bleek dat de weergoden de HH weer voortreffelijk hadden bediend, want hoewel de HH slechts een piep klein dreigementje onderweg hadden bekomen bleek de regio Rotterdam veel beter te zijn voorzien van regenwater.

Tot zover......

Geen koetjes en kalfjes, maar schaapjes en lammetjes

En ook veel watervogels (ganzen, eenden, zwanen, meerkoeten, 2 personen in een piepende roeiboot), geiten, poezen, honden, herten, een pony en niet te vergeten twee rare vogels die weer aan hun wandelroep gehoor gaven.

 Van enkelen daarvan kunt u hierna fotografisch genieten; het hoeft niet. En ja, we deden een oversteek, maar voordat het zover was, gebeurde er nog van alles. Wandelen dus.Vorige week bij Waalwijk en deze week namen wij de wijk naar Wijk en Aalburg. Oh ja? En welke route dan? Deze: http://www.routeyou.com/nl-nl/route/view/356520/wandelroute/rondje-pont.nl . HF naar HH en samen naar WEA. Bij het Rivium zagen we een enorme radiografisch bestuurde elektrische grasmaaier.  Bij WEA zagen we een kleine handgestuurde en aangedreven exemplaar. In de tussenliggende tijd deden we ons tegoed aan afvalwegwerping en een vlotte rit langs onder andere een service bioscoop. Eenmaal in WEA stoppen we tegenover een spiksplinter nieuwe kerk met een bijpassende pastorie genaamd De Pastorie.

 Even verwarring met een sok, maar al snel de Polstraat uit en hop rechtsaf richting de eerder aangehaalde handmaaier. Nog even dit trouwens. HH beloofde en had zin om alleen maar rare foto's te gaan maken. Iets verderop bleek dat onder aan een dijk wonen behoorlijke doofheid oplevert. HH brulde een van de buitenlucht genietend persoon een goede dag toe. Geen sjoege. Nou ja, dan maar lekker verder lopen naar de ambachtelijke palingroker op de T-kruising. Na ontzettend kort aarzelen toch maar geen paling gekocht. Vrij snel nadat we de brug waren overgestoken werden we door een uitzinnige menigte welkom geheten in Gelderland. We hielden het maar net droog. Toen aan de linkerkant Nederhemert-Zuid met kerk en een mooi torentje opdoemde (blijkt achteraf ook nog ergens daarachter een kasteel te zijn), wilde HF daar eigenlijk wel naartoe, maar van de route mocht dat niet. Daarom lekker verder lopen met af en toe regelmatig verkeer.

 Na het parkeerterrein (max. inrijhoogte 2 meter, dus niet voor een busje met rolstoel aan boord) bij het recreatiegebied was het welletjes en gingen we linksaf naar Well. Verrast werden we door de aangeboden potjes home-made jam voor 2 euro per stuk. We wisten nog niet wat de grote oversteek ons aan vermogensverdamping zou gaan opleveren, dus geen jam gekocht. Wel zag HF iets verderop een stukje klompenpad met de naam Baanbrekerpad.  Wij de dijk af en nadat we een schommelpony hadden gesproken de dijk weer op en voor ons was het klompenpad toen reeds weer gedaan.  Dit alles overigens vlak in de buurt van de grenspaal van Neederhemert en Wel en Ammerzoden. Zo op de dijk kwamen we ook het fenomeen B&B tegen. Sommigen nu nog niet open, maar anderen wel al reeds. Voor diegenen die niet weten was B&B betekent, had een uitbater zelfs de moeite genomen om het helemaal ui te schrijven. De vele kleine haventjes zullen tijdens mooie tijden wel voor klandizie zorgen, nemen we aan. Aangekomen in Nederhemert-Noord hoeft u echt de Kapelstraat niet voor 13 meter in te gaan en daarna de dijk weer te volgen. Vlak na de Molenstraat gingen de HH wederom de dijk af met het doel een stuk asfalt af te snijden en wel via H.S.V. De Kreek. Dit leverde een prachtige boterhammeneetplek op onder begeleiding van veel watervogellawaai en vooral ook lekkere zonnestralen.

 Na gedane rust is het weer goed wandelen en al snel bleek dat we weer op de dijk vlak voor de Molenstraat waren. In eerste instantie liepen we daar en waren er geen honden. Nu bleek dat die er wel waren en zeg maar gerust en vele vormen en maten. Wat men gemeen had, was blafgeluiden. Ook werden vanaf nu regelmatig en her en der grasmaaiers aan touwen de dijk afgelaten en weer opgetrokken. Een koddige bezigheid. Inmiddels waren we in Aalst aangekomen. Jeetje, wat hebben ze daar een gigantische steen/betonfabriek zeg. En verderop het recreatiepark De Rietschoof. HH merkte terecht op dat hij blijer zou zijn als het riet niet schoof. Dit weerhoudt echter Annemieke er niet van te trimmen net zo min als Anja zich niet met haar bemoeid. En dan niet alleen van hem van ook van haar.  Aan ons lijf vandaag geen polonaise en daarom over de Veerdam naar het veer. Het pontje lag met open armen voor ons klaar en nadat de kapitein met zijn nieuwe bak koffie ook aan boord was gekomen, HH de nodige pecunia had afgetroggeld (één euro maar liefst) kan de afvaart onder luid lawaai van grasmaaiers plaatsvinden. Heelhuids aan de overzijde aangekomen konden we onze nieuwsgierigheid niet bedwingen en slopen we Veen binnen. Daar is een grote kerk die naar verluid door Engelsen in WO II grotendeels verwoest is. Gerede twijfel omtrent dit verhaal bestaat bij ons, aangezien wij van ontbrekende en verwoeste delen niets hebben kunnen waarnemen. Wel mochten we getuigen zijn van een groepsverkrachting. Op het hoogtepunt waren zeker zes woerden 1 mevrouwtjes eend aan het belagen en erger nog.

 Reden genoeg om Veen de rug toe en terug naar de dijk te keren. Hier leerden we dat verkeerd geschreven saté voorzien is van ijsbolletje. De gemoedelijke en overgestoken enigszins corpulente zwarte labrador begeleidden we terug naar de overzijde, zodat aanstormend verkeer het dier geen kwaad kon doen. In het kader van spreekwoorden en gezegden uitbeelden werd aan ons voorgeschoteld: je moet het dak repareren als het weer gunstig is. Gezegd moet ook nog dat het bereik onderweg zeer matig was, wat wellicht te maken heeft met het N.A.P. en wat daar boven ligt. Al met al was de wandeling op zich zo ongeveer wel ten einde en liepen we nog een tijdje nietsvermoedend door WEA. Schoentjes enzo gedaan en enigszins roodhoofdig naar Oud-Alblas alwaar de HH zich lieten bedienen van Brand Zwaar Blond en Wieckse Witte. Uiteraard in combinatie met de wederom overheerlijke VD bitterballen.

Kroegentocht voor mannen

Wandelen kan leuk zijn. Maar daar zult u zelf heel hard aan moeten werken. Gelukkig geven de HH trainingen op dit punt en deze zijn heel betaalbaar. U had niets anders verwacht? Wij ook niet.
Hee, welk een leuke start van dit verhaal. Ik wist het wel. Altijd eigenlijk al.
Vorige week niets verschenen. Dat kan kloppen. Voor het eerst in de geschiedenis van wandelende HH liet de ICT het afweten. Wellicht een XP kwestie?

Wat wilde het geval? HH was wachtende in de regio Maastricht om samen met HF drie dan wel meer landen te bewandelen en HF wist van niets. Sterker nog, hij bevond zich ook niet in de regio Breda. Zodoende was de wil er zeker, maar de technische mogelijkheden waren stukken minder. Maar het tekent de gemoedelijke sfeer tussen de HH dat deze week als ware er niets aan de hand een reguliere poging tot bewandeling van een deel van Nederland werd ingezet.
Wij willen u immers niet nog langer in spanning houden.
Zoals wel vaker kunnen wij niet genoeg benadrukken dat het plezier van beide kanten moet komen. Heeft u geen goede wandelschoenen dan heeft u ook geen goed weer. Heeft u slecht weer dan heeft u wel degelijk redelijke wandelschoenen maar zal het vervoermiddel u parten spelen.

Eerst nog even dit: een langere wandeling is aanstaande. De regio keuze en de periode keuze naderen beiden hun voltooing. Wordt ongetwijfeld vervolgd.

Deze week werd de Zweed bevraagd een route te doen richting Waalwijk. (de Efteling hoor ik u denken...).  Inderdaad, meer in de omgeving dan wel. Dus werd koers gezet naar de Wielstraat in Waalwijk, maar niet eerder dan dat HH nogmaals HF ervan probeerde te overtuigen dat niets boven een stukje sight seeing gaat. Aldus en meer geschiedde.

Niettemin wist HF op schalkse wijze deze queste van de HH te onderbreken en werd alsnog naar een startpunt gereden. Dit startpunt vormde de start van de wandeling, mogelijk is er sprake van een logisch verband.

Oh ja, de wandeling vindt u op routeyou onder de veelbelovende titel: Waalwijk udenhout 21.9 km

Ja, toe begon het. Schoenen verwisselen, apparatuur checken, aanmelden, wel of geen regenjas (geen!) en dan op pad. Terloops wat foto's makend en aldoende zit je ongemerkt vol in de wandeling. Geinig niet waar?

Ja, memorabel aangaande de lengte is de Klinkert, niettemin brengt je dit naar een buurtschap genaamd Giersbergen, alwaar in vroegere tijden zowel de was werd gedaan maar ook aan bier consumptie. Dus op medeleven van de HH kon worden gerekend.

Het gehucht verlatend zijn er vervolgens wandel mogelijkheden waarbij u gewoon via asfalt kunt gaan.
Oh, ja. De titel. Dat komt als volgt: wij hebben wel vaker gezien dat voor sommige personen de aanwezigheid van kroegen net zo'n beetje dat kan toevoegen aan een op zich best goede activiteit, waardoor sommigen overgehaald worden om actie te ondernemen. Dat betekent wel dat niet alle avontuurlijke paden gekozen kunnen worden.
De HH bedachten dat als u met uw herendames een wandeling zou willen ondernemen dit best kan op een dergelijke route. Hierdoor kunt u immers een koffie stop, een lunch break, een 16 uur moment en ook nog een etensmoment kunt inlassen. Hulde aan zoveel creativiteit.

Udenhout kunt u net als de HH aandoen en lekker een hammetje nuttigen voor het zwembad. Gadeslaan zal u ten deel vallen.

Daarna is het goedgemutst weer op pad om de route te voltooien. Schoorstraat, Oude Bossche Baan, Groenstraat. Willekeurig enkele hoogte punten benoemd.
Heide en rust valt u alom ten deel.

Wanneer u Baden Powell, Eftelingstraat en de Waalwijksebaan nadert is oppassen het devies. De HH waren zozeer afgeleid door the local gang (gemiddelde leeftijd 75) dat ongemerkt vele extra passen dienden te worden gemaakt. Daarna was de beer pas echt los en werd kris kras door bossen, heidevelden, etc gesleurd om zodoende toch de juiste route terug te vinden en dat lukte. Vlakbij het einde werd door de HH een verborgen schat ontdekt. Gereedschap om gaten mee te boren en zo. Wij vertellen het niet verder.




Hoewel Runkeeper deze specifieke wandeling niet wenst te ontvangen is dit wat wij deden:

24,61 km
5.02 uur
4,88 km/u
1508 calorieën

Er zal met man en macht gewerkt worden om dit lek boven water te krijgen. Wat denk deze hardloper wel of niet wel?

Daarna met hetzelfde vervoer weer naar Rotterdam alwaar in le Lion D' Or bieren en heftige ballen werden geconsumeerd. Maar dat geeft niks. Tot een volgende keer.